O nas

Jest fanem surowych skandynawskich krajobrazów, odizolowanych wysp i otwartych przestrzeni. Wszystkie te cechy odnalazł na Wyspach Owczych i pozostawał pod ich wpływem. Swoje przywiązanie do Wysp Owczych wyraził, tworząc Klub Miłośników Wysp Owczych Faroe.pl. Jest promotorem atrakcji turystycznych archipelagu, a także organizatorem pierwszych cyklicznych wyjazdów na Wyspy Owcze, które w jego przypadku były pasją, która przerodziła się w zawód. Na archipelagu spędza kilkanaście tygodni w roku i wciąż odnajduje nowe pokłady fascynacji Wyspami Owczymi. Był inicjatorem i gospodarzem Pierwszego Spotkania Przyjaciół Wysp Owczych, które odbyło się we Wrocławiu w październiku 2011 roku, na którym zrodziła się idea Projektu Foroyar. Współpracuje ze skandynawskim magazynem „Zew Północy”.

Nasza mistrzyni słowa, można jej słuchać i czytać ją garściami! Z pasją i ogromną wiedzą oprowadzi Was po Wyspach Owczych oraz krajach Ameryki Południowej. Kinga, z pochodzenia gdańszczanka, jest skandynawistką, tłumaczką i pisarką, a jej miłość do podróży zaprowadziła ją do ponad 100 krajów. Na Wyspach Owczych mieszka od 2009 roku (z przerwami), gdzie prowadzi pensjonat i aktywnie promuje archipelag w Polsce. Jest współautorką bestsellerowego przewodnika po Wyspach Owczych, a także książek takich jak „Wyspy (bardzo) Owcze. Gawęda północnoatlantycka” oraz „Codziennie jest piątek. Szczęście po nordycku”. Jako poliglotka, Kinga posługuje się sześcioma językami, a jej specjalnością jest kultura i język farerski, co czyni ją idealnym przewodnikiem dla tych, którzy chcą odkryć prawdziwą duszę tych magicznych wysp. Kinga prowadzi profil na Facebooku Polonia Farerska.

Dyrektorka artystyczna National Geographic Polska, fotografka i współwłaścicielka studia fotograficzno-filmowego F11 STUDIO. Fotografią i fotoedycją zajmuje się od 18 lat. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu na wydziale Fotografii i Komunikacji Multimedialnej. Większość jej pracy koncentruje się na fotoreportażu i projektach długoterminowych. Podróżuje z aparatem po świecie podejmując trudne społecznie tematy. Rejestrowała sytuację Nepalczyków po trzęsieniu ziemi oraz problem niedożywienia dzieci w Nigrze i kobiet przedwcześnie wychodzących za mąż w afrykańskich krajach Trzeciego Świata. Jej zdjęcia były wykorzystywane w kampaniach społecznych Unicef w Europie, Afryce i Azji. Jest laueratką międzynarodowych konkursów fotograficznych. Zajmuje się edycją zdjęć, prowadzi warsztaty, przeglądy portfolio, bywa jurorką w konkursach fotograficznych. Członkini stowarzyszenia RAV.A Stories. Równocześnie zajmuje się projektowaniem graficznym. Obecnie skupia się na projektowaniu różnego rodzaju publikacji głównie magazynów, książek, zinów i albumów fotograficznych. Wielokrotnie nagradzana przez National Geographic Society za najlepsze layouty. Iwona na Wyspy Owcze trafiła rok temu i jak sama mówi: Byłam w wielu egzotycznych miejscach, ale Wyspy Owcze, jak dotąd, są dla mnie najbardziej dziwnym miejscem. Zachwycają i fascynują, a z drugiej strony przerażają i wzbudzają ogromną ciekawość.

Zakamarki miast, osad i pustelni Wysp Owczych zaczął poznawać w 2008 roku i ta fascynacja trwa nieustannie do dziś. Owocem jego zainteresowania archipelagiem była pierwsza na polska rynku wydawniczym reporterska książka na ten temat – „81:1. Opowieści z Wysp Owczych” (Wydawnictwo Czarne 2011 i 2018), którą napisał wspólnie z Maciejem Wasielewskim. Farerską pasją dzieli się w trakcie spotkań na żywo i w Internecie – na stronie Wyspy-owcze.pl, blogu Havnar.blogspot.com oraz na facebookowych stronach Wyspy Owcze Projekt Føroyar i Piłka nożna na Wyspach Owczych. Współpracuje z Magazynem Skandynawskim „Zew Północy”. Należy do kolektywu Nordic Talking, współtworzonego przez miłośników kultur krajów nordyckich. Był uczestnikiem pierwszego Spotkania Przyjaciół Wysp Owczych, które odbyło się we Wrocławiu w październiku 2011 roku (na nim zrodziła się idea Projektu Føroyar). Na Wyspach Owczych zostawia zawsze cząstkę siebie i traktuje je bardzo emocjonalnie. Zachwyca się farerską przyrodą, jest ciekawy ludzi, ale pcha go też w kierunku osobliwości. Zależy mu, by podróżować odpowiedzialnie. Na co dzień zajmuje się pracą z młodzieżą.

Od pięciu lat zaraża swoją miłością do Wysp Owczych, prowadząc wycieczki z niezwykłą troskliwością, zaangażowaniem i pełną kontrolą nad biegiem spraw. Znajdzie dla was najpiękniejsze zakątki, opowie historie, których nie przeczytacie w przewodnikach i zadba o każdy szczegół podróży. Pod jego opieką zwiedzanie staje się prawdziwą przygodą – pełną autentycznych spotkań, zapierających dech widoków i niezapomnianych wrażeń.

Joanna, czyli nasza Dżo – człowiek od zadań specjalnych i dobrej atmosfery na Wyspach Owczych. Od ponad trzech lat związana z Klubem Miłośników Wysp Owczych. Do każdej podróży wnosi wyjątkową uważność, profesjonalizm i naturalną lekkość w budowaniu relacji. Z nią Wyspy Owcze stają się czymś więcej niż kierunkiem – stają się przeżyciem. Dżo z niezwykłym wyczuciem łączy piękno natury z autentycznymi historiami i atmosferą, której nie da się zaplanować- można ją tylko poczuć. Prywatnie oddana swoim dwóm psom, pasjonatka fotografii i miłośniczka książek, które towarzyszą jej w każdej podróży. Choć jej serce przez lata należało do Meksyku, to właśnie Wyspy Owcze zajęły w nim dziś miejsce absolutnie wyjątkowe

Strażnik ognia i gór. Jako, że to mężczyzna z marsa przed jaskinią rozpala ogniska (spokojnie tylko w dozwolonych miejscach), i tak jednoczy wokół siebie ludzi spragnionych przygód. Nie zdobywa gór – zdobywa siebie w ich cieniu. Jego siła to spokój i pokora na szlaku u boku tych, którzy w górach znaczą więcej. „Niepozorny uczestnik każdej wyprawy”- tak powiedzieliby o nim Przemek Kossakowski, Łukasz Łach czy Monika
Witkowska. Tu ogarnie zagubionego turystę; odmówi zjedzenia ostatniej zaprzyjaźnionej
kury z ekwipunku, czy też zrobi orczyk z własnych rąk – jedynie własnej żonie. Rozbije obóz
w każdych warunkach. Mniej znaczy więcej – nie jest gwiazdą Tik Toka ale w gronie ludzi ciekawych świata, bryluje jak frontman Nirvany na scenie. Człowiek pokolenia X Grunger, który zamienił glany na buty trekkingowe. Jego współczesna forma anarchizmu? To umiejętność sprzeciwu wobec
bezwzględnej natury. Przetrwa w każdych warunkach. Miesiąc w brudzie? To nic. Minus 20
stopni i potrzeby filologiczne – to łamanie zasad ale zgodnie z prawami natury. Wyznawca idei „Szczęście jest drogą, a chodzi różnymi zwłaszcza nieoczywistymi z muzyką w uszach i miłością do zwierząt w sercu. A dlaczego Wyspy Owcze? To przeniesione marzenie żony – spełnione. Miejsce, w którym od pierwszego dnia czujesz ucisk na klatce piersiowej, nie tylko z zachwytu lecz za sprawą
unoszącej się tajemniczej aury – Nordyckie Noir – to uzależnia.